По своето Успение, Пресвета Богородица му го даде Својот појас на апостол Тома. Тој појас подоцна од епископијата Зила е пренесен во Цариград и чуван во запечатен ковчег во Богородичната црква Влахерна, оставнина на царицата Пулхернија. Овој ковчег не се отворал се до времето на царот Лав Мудриот (886-912 г.).
Лавовата сопруга, царицата Зоја, душевно се разболе и според некое таинствено видение посака врз неа да се стави појасот на Пресвета Богородица. Царот го умоли патријархот, та ковчегот се отвори, појасот се изнесе и се стави врз болната царица, која веднаш оздраве. Во спомен на тоа чудо е востановен овој празник. Еден дел од тој појас се наоѓа во Грузија, во Зугдида. Всушност, ќерката на царот Роман се исцели во 942 година со помош на тој појас, па подоцна кога татко и ја омажи за царот Абухаз Грузиски, таа дел од него понесе со себе. На заповед од рускиот цар Александар 1ви е изградена прекрасна црква во Мингрелија во Зугдида, каде што се чува тој дел од чудотворната облека на Пресвета Богородица.
Пофални беседи во чест на Чесниот Појас на Пресветата Владичица наша Богородица држеле отците: Свети Герман Цариградски и Евтимиј Зигавин. Во прекрасниот тропар, кој се пее на овој ден, се вели дека низ Пресветата Богомајка Приснодева „се обновуваат и природата и времето“, бидејќи Таа Го родила Обновителот и Спасителот на сите твари.
