Света Ана се смета за заштитничка на мајките, на жените кои посакуваат потомство и на оние што се борат со болест или животни искушенија.
22 декември, го одбележуваат празникот Зачнувањето на Света Ана, ден кој во црковното предание е поврзан со чудото на животот и силата на истрајната молитва.
Според преданието, токму на овој ден архангел Гаврил ѝ ја соопштил радосната вест на праведната Ана дека ќе ја роди Пресвета Богородица, иако таа и нејзиниот сопруг Јоаким со децении биле бездетни.
Во православната традиција, Света Ана се смета за заштитничка на мајките, на жените кои посакуваат потомство и на оние што се борат со болест или животни искушенија.
Поради тоа, овој празник меѓу народот се доживува како ден на надеж, утеха и можни чуда, но и како повик кон смирение и внатрешен мир.
Според старите верувања, вечерта пред празникот треба да помине тивко, без кавги и тешки зборови.
Се смета дека молитвата изговорена со искрена вера токму вечерва пред празникот има особена духовна тежина. Жените, особено оние што копнеат по дете, традиционално го дочекуваат празникот со запалена свеќа и молитва, без започнување нови работи.
На самиот ден на Зачнувањето на Света Ана, не треба да се извршуваат тешки домашни работи, туку да се посвети времето на молитва и духовно созерцание. Во минатото, а и денес, има сведоштва дека жени оделе во манастири за да се помолат за здравје и потомство, верувајќи дека застапништвото на Света Ана е особено силно на овој празник.
Народната традиција во некои краеви сочувала и симболични обичаи поврзани со заштитата на домот и семејството, кои, иако не се дел од официјалното црковно учење, сведочат за длабоката вкоренетост на овој празник во колективната свест.
Еден таков обичај е мајките со женски деца (ќерки) да одат низ куќата и да фрлаат пепел или просо по подот и аглите. Овој акт се верува дека ја заштитува куќата и домот од уроци, лоши мисли и зли сили, обезбедувајќи благосостојба и безбедност на семејството во текот на годината.
Животната приказна на праведните Јоаким и Ана, кои ја добиле својата ќерка во длабока старост, останува силна порака дека верата не познава очај. Зачнувањето на Света Ана затоа не е само празник на мајчинството, туку и потсетник дека трпението и молитвата, според православното учење, секогаш имаат свое време и смисла.
