Живееја и пострадаа во Рим, во времето на царот Адријан. Мудрата Софија, како што ја одликува и името што го носи (бидејќи софија на грчки значи мудрост), остана вдовица, а како добра христијанка се утврди себеси и своите ќерки добро во верата Христова. Во времето кога мачителската рака на Адријан се протегна и врз добродетелниот дом на Софија, Вера имаше дванаесет, Надеж десет, а Љубов девет години. Изведени пред царот, тие сите четири држејќи се за раце смерно, но одлучно, ја исповедаа верата во Господ Христос и одбија да ѝ принесат идолски жртви на Артемида. Пред страдањето, мајката ги крепеше ќерките со совети да истраат докрај. „Вашиот небесен женик Исус Христос е вечно здравје, неискажлива убавина и живот бесмртен. И кога вашите тела ќе бидат убиени во маки, Он ќе ве облече во нераспадливост и раните на вашите тела ќе светнат на небото како ѕвезди.“ Мачителот ги мачеше со лути маки сите, една по една: најпрво Вера, па Надеж, па на крајот Љубов. Ги тепаа, ги сечеа, ги фрлаа во оган и во врела смола и најпосле една по една ги убија со меч. Софија ги зеде мртвите тела на своите ќерки, ги однесе надвор од градот и таму чесно ги погреба. Остана на нивниот гроб три дена и три ноќи молејќи Го Бога и така Му го предаде својот дух итајќи во рајските населби, каде што ја чекаа душите на нејзините блажени ќерки.
Молитва за здравје и плодност:
Жените во Македонија верувале дека ако на овој ден запалат свеќа во црква и кажат молитва, ќе им биде дадена сила, здравје и ќе имаат благослов во семејството.
Заштита на мајките и децата:
Мајките се молеле пред иконата на Света Софија за своите деца – да растат во здравје, мудрост и мир. Се сметало дека таа ги чува сите мајки кои со љубов и трпение ги воспитуваат своите деца.
Ден за жените:
Во народот се велело дека жените не треба да работат тешки домашни работи (перење, мелење брашно, ткаење), за да им биде годината лесна и без маки. Денот се посветувал на молитва, мир и семејна хармонија.
Именден:
Се слави именден на сите што го носат името Софија, Вера, Надеж, Љубов, Љубица, Нада, Софијан, Софка и други изведени имиња. Во традицијата, именденот често се славел со свечен ручек, гости и здравици.
Добри дела:
Постои верување дека секој што ќе помогне на сиромашен или болен на овој ден ќе добие тројна награда – мудрост, надеж и љубов во животот.
Цвеќе и свеќи:
Во некои села жените оделе на гробишта и ставале свежо цвеќе на гробовите на блиските починати, молејќи се за нивната душа, како што Света Софија се молела за своите ќерки.
Симболика:
Овој празник се смета како потсетник дека трите добродетели – верата, надежта и љубовта – се основа за секој христијански и човечки живот.
