Лазарова сабота се празнува ден пред Цветници и е посветена на воскресението на Лазар, чудото што го направил Исус Христос и кое симболично го најавува неговото сопствено воскресение. Овој ден во народната традиција е поврзан со младоста, обновата и радоста. Најкарактеристичен обичај е „лазарување“, кога девојчиња – лазарки, облечени во народни носии, одат од куќа на куќа и пеат лазарски песни. Со тоа им посакуваат здравје, среќа и бериќет на домаќините, а тие ги даруваат со јајца, овошје или пари. Овој обичај се смета за симбол на плодност и благослов.
Цветници, пак, се празнуваат во чест на свеченото влегување на Исус Христос во Ерусалим, кога народот го пречекал со палмови гранки и цвеќе. Во македонската традиција, бидејќи палми нема, се користат врбови гранчиња. На овој ден, верниците одат во црква, каде свештениците ги благословуваат гранчињата, кои потоа се носат дома за здравје и заштита. Често се ставаат покрај икони или на влезните врати.
Цветници се сметаат и за празник на природата и будењето на пролетта. Многу луѓе носат цвеќе во црква, а во некои краеви се плетат венчиња кои се ставаат на глава – особено кај девојчињата. Исто така, овој ден е именден за сите што носат имиња поврзани со цвеќиња.
Двата празника се дел од подготовките за Велигден и се исполнети со радост, надеж и симболика на нов живот. Тие не само што имаат религиозно значење, туку претставуваат и важен дел од македонското културно наследство, каде верата и традицијата се испреплетуваат и се пренесуваат од генерација на генерација.
