Во Римокатоличката црква Павловден се слави на 29 јуни, заедно со Петровден. Во православието, неговото дело се почитува на иста дата според јулијанскиот календар, или 13 јули според грегоријанскиот календар.
Павловден во нашата земја жените го држат како празник повеќе од Петровден. Во некои места на овој ден не се работи, за пајаци да не го каснат некого при полските работи, жетва, врзување снопови..
Се верува дека човек каснат од пајак на овој ден тешко ќе оздрави. Затоа овој ден е познат и како Пајаковден. Во некои краишта, на пример во Гевгелиско, народот сметал дека Павле бил брат на Петар и дека на луѓето им правел разни добри дела.
Овој ден се нарекува Собор на 12 Апостоли и тоа е главен заеднички празник на сите 12 апостоли, слично како што има соборни денови и за свети Јован Крстител, за архангел Михаил итн. Апостолите се слават како темели на црквата, со оглед на тоа што тие се првите луѓе кои во потполност ја примиле благата вест за единствениот можен Спасител на луѓето и на светот и затоа што истата вест ја проширија по сите краишта на светот.
Народни обичаи и верувања
Што се прави:
-
Се оди на литургија и се пали свеќа за здравје и напредок.
-
Многу семејства што го слават како семејна слава (именден) прават трпеза и канат гости.
-
Се носи леб или колач во црква за благослов.
Што не се прави:
-
Не се работи на нива, не се коси, не се жнее – за да не се „навлече“ несреќа или град.
-
Жените не перат алишта и не мијат – се верува дека тоа носи болест или несреќа во куќата.
-
Во некои краишта се верува дека на Павловден „змиите излегуваат“, па не се оди по шуми и реки.
Храна и трпеза
-
Се приготвуваат постни јадења ако празникот падне во Петровденскиот пост (до 12 јули), а после тоа се јаде мрсно.
-
Традиционално се подготвуваат: пита, гравче, зелник, или печено месо ако се дозволува.
