Можеме да констатираме дека и покрај преземените активности, нашата заедничка акција како да го нема задоволителниот интензитет во справувањето со причините и со причинителите кои го загрозуваат Охридскиот регион, впишан во Листата на УНЕСКО како реткост од светско значење. Мораме итно и сите да дејствуваме, нагласи денеска министерката за култура Бисера Костадиновска – Стојчевска на меѓународниот форум „50 години Конвенција за светско наследство на УНЕСКО: Меѓународни стандарди во национален контекст“ во „Јуроп хаус“.
Таа наведе дека туризмот е голем пријател на економијата и на локалното население, но, како што потенцираше, не смееме да дозволиме, барем не онака како што добар дел од луѓето го разбираат и го практикуваат, да биде закана за културното и за природното наследство.
Особено не за Охрид и за Струга, и не за Галичица и за Дебрца. Во отсуство на свест и совест дека и овие богатства се нашиот идентитет и дека културното наследство нè легитимира во европски и во светски контекст, мојот поглед е вперен во домашната казнена политика како спас и во нејзината бескомпромисна и доследна примена, нагласи Костадиновска – Стојчевска.
Наведе и дека на Тентативната листа на УНЕСКО се впишани и пештерата „Слатински извор“, Марковите кули, локалитетот „Кокино“ и црквата „Св. Ѓорѓи“ во Курбиново. Министерката додаде дека на Листата на светско наследство се и „Буковите шуми во долината на Длабока Река на планинскиот масив Кораб во Маврово“ како дел од природното, транснационално добро „Древните исконски букови шуми на Карпатите и други региони во Европа“.
Министерката потенцираше дека уште еднаш сака да и предочи на јавноста со колку признаени, видливи за светот добра и убавини располагаме.
За жал, како министерка за култура и како претседателка на Националната комисија за УНЕСКО, должна сум да ја пренесам загриженоста дека засега тешко ја добиваме битката со несовесноста и алчноста на поединци, како и на крадците и вандалите кои ги уништуваат спомениците, и дивите копачи кои ги сквернават локалитетите. Ако секој локалитет претставува неотуѓив дел од светот, тогаш, навистина, и секој загрозен локалитет претставува загуба за сите, нагласи Костадиновска – Стојчевска.
За жал, како министерка за култура и како претседателка на Националната комисија за УНЕСКО, должна сум да ја пренесам загриженоста дека засега тешко ја добиваме битката со несовесноста и алчноста на поединци, како и на крадците и вандалите кои ги уништуваат спомениците, и дивите копачи кои ги сквернават локалитетите. Ако секој локалитет претставува неотуѓив дел од светот, тогаш, навистина, и секој загрозен локалитет претставува загуба за сите, нагласи Костадиновска – Стојчевска.
