На 8 ноември православните верници го празнуваат Светиот великомаченик Димитриј, во народот познат како Митровден. Празникот има посебно место во македонската традиција, а во многу семејства се одбележува како домашна слава, со свечена трпеза и почитување на старите обичаи.
Според народните верувања, Митровден се смета за еден од празниците што го означуваат преминот од есен кон зима. Се поврзува со завршувањето на полските работи, подготовките за студените денови и почетокот на зимскиот период. Оттука произлегува и познатата народна поговорка: „Дојде ли Митровден, чекај си Ѓурѓовден“.
Во домовите каде што Свети Димитриј се слави како домашен заштитник, подготовките започнуваат уште претходно. Се подготвува празнична трпеза, а во зависност од семејната традиција, се месат и обредни лебови и се пречекуваат роднините и гостите. Обичаите се разликуваат од регион до регион и од семејство до семејство.
Во народната традиција се верува дека празникот треба да се помине во мир, со семејството и без тешки работи. За многумина, Митровден е и повод за собирање на најблиските, одржување на семејната традиција и пренесување на обичаите од постарите на помладите генерации.
Свети Димитриј се почитува како заштитник на градот Солун, а неговиот култ е широко распространет меѓу православните христијани. Празникот е посветен на верата, споменот на светецот и семејното заедништво.
